La gatta /A iatta
ju sugnu la iatta
chi allicca e po”ratta
chi ridi e ti ‘ncugna
e poi azzicca l’ugna.
Tu si’ lu surcittu,
scantùsu ed afrittu.
Pri spassu, pri pocu,
ti fazzu lu jocu;
ma quannu su’ stanca
ju stennu la vranca,
t’afferru, t’anggranciu
ti sfardu, ti manciu!
Ju sugnu la ‘iatta
chi allicca e po’ ‘ratta,
chi ridi e ti ‘ncugna
e poi azzicca l’ugna.
La fimmina sugnu,
chi l’amuri ti dugnu,
la donna, chi duna
di spini la cruna.
Tu si’ l’omu amanti,
sinceru e custanti.
Ti stennu li trizzi,
ti fazzu carizzi…;
ma fatti li cunti
po’ sciunnu li punti,
ti chiudu li porti
ti dugnu la morti.
La fimmina sugnu
chi amuri ti dugnu,
la donna, chi duna
di spini la cruna.
La ‘atta e la fimmina
dalla raccolta CENTONA di Nino Martoglio